| 1 | Quamvis aetatis senio iam flecteret annos, Multorumque tamen spes cito rapta fuit. |
| 2 | Si precibus possent naturae debita flecti, Plebs ageret lacrymis, hanc superesse sibi. |
| 3 | Gaudia quanta inopum tumulo sunt clausa sub isto? |
| 4 | Votaque quot populis abstulit una dies? |
| 5 | Inclyta nobilitas genitali luce coruscans, Hic properante die Theodechilda iacet. |
| 6 | Cui frater, genitor, coniux, avus, atque priores, Culmine succiduo regius ordo fuit Orphanus, exsul, egens, viduae, nudique iacentes, Matrem, escam, tegmen hic sepelisse dolent. |
| 7 | Unica res placuit, cumulo mercedis opimae, Antea cuncta dedit, quam peteretur opem. |
| 8 | Occultans sua dona suis, neu forte vetarent, Sed quae clausa dedit, iudice teste, docet. |
| 9 | Templorum Domini cultrix, pia munera praebens, Hoc proprium reputans, quidquid habebat inops. |
| 10 | Una mori sors est, et terrae reddere terram: Felix, cui meritis stat sine fine dies. |
| 11 | Actibus his instans, terrena in luce relata, Ter quino lustro vixit in orbe decus. |