| 1 | Non hic nostra diu est fugienti tempore vita, Quae sub fine brevi vix venit, inde redit, Ecce caduca volant praesentia saecula mundi, Sola fides meriti nescit honore mori. |
| 2 | Clauditur hic pollens Orientius ille sepultus, Cui Palatina prius mansit aperta domus. |
| 3 | Consiliis habilis, regalique intimus aulae, Obtinuit celsum dignus in arce locum. |
| 4 | Vir sapiens, iustus, moderatus, honestus, amatus. |
| 5 | Hoc rapuit mundo, quod bene gessit homo. |
| 6 | Sexaginta annis vix implens tempora lucis, Coniuge Nicasia qua tumulante, cubat. |
| 7 | Cuius castus amor colit ipsa sepulcra mariti, Nec placitura homini, sed dedit esse Dei. |