| 1 | Vita brevis hominum, sed non brevis illa piorum, Dum migrante die prosperiora tenent. |
| 2 | Qui meruere magis de carcere carnis euntes, Post tenebras mundi, luce perenne frui. |
| 3 | Ex quibus hic recubans meritis Praesidius almis, Carne tenet tumulum, spiritus igne polum. |
| 4 | Pectore de proprio Christi responsa rigando, Multorum exstinxit fonte fluente sitim. |
| 5 | Invitans instanter oves ad pascua Regis, Distribuit dulcem fratribus ore salem. |
| 6 | Nam quoties monachus peccati est vulnere fixus, Missus ad artificem certa medela fuit. |
| 7 | Ibat ad abbatem famulans, sanctumque magistrum, Discipulus humilis, qui fuit ante tumens. |
| 8 | Talibus officiis intentus amore Tonantis, Inter et Angelicos fulget honore choros. |