| 1 | Suscipe versiculos, Anthemi, pignus amantis, Quos tibi sincero pectore fudit amor. |
| 2 | Cum tua blanditus retineret lumina somnus, Lassaque fecisset membra iacere thoro. |
| 3 | Dum dubito, pecco, nolens vexare quietum, Sic mea culpa, tui causa soporis erit. |
| 4 | Discedo tacitus, veluti fur, indice nullo; Nec dixi amplectens: Frater amate, vale. |
| 5 | Non licuit mandata animo committere charo, Nec tenuit verbis hora vel una tuis. |
| 6 | Testificor Dominum mihi fortiter esse molestum. |
| 7 | Quod sic discedo, nec tua dicta fero. |
| 8 | Sed cui plura volens poteram tunc dicere praesens, Nunc faciat paucis pagina missa loqui. |
| 9 | Haec tamen ante Deum, rogo te, mihi munera praestes, Omnibus ut semper charus ubique mices. |
| 10 | Nemo mihi vestem, donaria nemo ministret, Quod dulcedo monet, hoc mihi nemo neget. |