| 1 | Vir pietate calens, blanda dulcedine vernans, Cuius in aspectu mens pretiosa micat. |
| 2 | Amphion, mihi chare Pater, venerande sacerdos, Atque meo semper corde tenendus amor. |
| 3 | Quem prius ut merui cognoscere lumine vultus, Conspexi sensus lumen inesse tibi. |
| 4 | Qui, quemcunque novum videas, facis esse propinquum, Si genus ignores, fit tibi mente parens. |
| 5 | Provocat alloquium cunctos iucunda voluptas, Cogis et unanimes iugiter esse tuos, Ingenio vivax, sensus moderamine firmus, Pondere consilii fixus ubique manens. |
| 6 | Qui bene cauta geris maturae frena senectae, Cui quem praestet honor, scis moderare gradum. |
| 7 | Promptus ad omne decus, larga bonitate redundas, Cui se coniungit quisquis in orbe venit. |
| 8 | Profluis humane, frugem venientibus offers, Et tua fit populis omnibus una domus Verbis quippe suis quem papa Leontius effert, Iudicio tanti credimus ista viri. |