| 1 | Phoebus ut elatum suspendit in aethera currum, Purus et igniferum spargit ubique iubar; Effusis radiis totum sibi vendicat orbem, Montes, plana replens, ima vel alta tenet. |
| 2 | Sic praesul splendore animi cum sole coruscas. |
| 3 | Ille suis radiis fulget, et ipse tuis. |
| 4 | Agerice sacer, cuius sermone colente, Ecclesiae segetis fertilitate placent. |
| 5 | Terrenis sterilis rebus, fecunde supernis, Humana spernens, dives iture polis [polos]. |
| 6 | Illecebris mundi mundus, lasciva repellens: Nil cui surripuit carnis amarus amor. |
| 7 | Lubrica culpa perit; neque mors de crimine gaudet. |
| 8 | Cum tua delictis libera membra vides, In templis habitando piis, sic purus haberis, Ut tua corda, Pater, sint pia templa Dei Eligit in tali Christus se vase recondi, Quam sibi purgavit, possidet ipse domum. |
| 9 | Non dolus in labiis, nec sunt fera nubila mentis, Sinceris animis vernat in ore dies. |
| 10 | Doctiloquum flumen salienti fonte refundis, Et sensus steriles, voce rigante, foves. |
| 11 | Ardua coelorum pandis mysteria terris: Per quem plus Dominum scit, timet, orat, amat. |
| 12 | Dogmate divino, praesul facunde, triumphas, Dans pastor monitus, ne premat error oves. |
| 13 | Deliciis reficis, quas coelum, arva, unda ministrat, Et satiat populos hinc cibus, inde fides. |
| 14 | Sumit pauper opem, tristis spem, nudus amictum, Omnia quidquid habes, omnibus esse facis. |
| 15 | Hic tibi longa salus maneat, licet inde futura, Atque diu, pastor, pro grege vota feras. |