| 1 | Actibus egregiis, venerabile culmen Igidi, Ex cuius meritis crevit honore gradus. |
| 2 | Subtrahor ingenio, compellor amore parato, Laudibus in vestris prodere pauca favens. |
| 3 | Namque reus videor tantis existere causis, Si solus taceam, quidquid ubique sonat. |
| 4 | Sed quamvis nequeam digno sermone fateri, Da veniam, voto me voluisse loqui. |
| 5 | Exiit in mundum gestorum fama tuorum, Et meritis propriis sidus in orbe micas. |
| 6 | Clarior effulges quam lucifer ore sereno, Ille suis radiis, tu pietate nites. |
| 7 | Nil lupus insidiis cauto subducit ovili, Te pastore sacro pervigilante gregem. |
| 8 | Facundo eloquio coelestia dogmata fundis, Ecclesiae crevit, te monitore, domus. |
| 9 | Pontificis studio correctio plebis haberis, Ne tenebrae noceant, semita lucis ades. |
| 10 | Cunctorum recreas animos dulcedine verbi, Qui satias epulis, pascis et ore greges. |
| 11 | Praecepta implentur, non solo pane cibamur, Delicias capimus, quas tua verba ferunt. |
| 12 | Ut gaudet corpus, cui mitior esca paratur, Sic animae gaudent, si tua lingua sonet. |
| 13 | Haeresis, ira cadit, forti te milite Christi, Acquiris regi, qui dedit arma tibi. |
| 14 | Qui purgas spinis agros, sermone colente, Et mundata Deo surgit ubique seges. |
| 15 | Qui venit huc exsul, tristis, defessus, egenus, Hic recipit patriam, te refovente, suam Qui doluit, tollis gemitus in gaudia vertens, Exsilium removes, reddis amore Lares. |
| 16 | Pauper habere cibum, meruit quoque nudus amictum, Invenit hic semper, quae bona quisque cupit. |
| 17 | Consultum tribuis generaliter omnibus unum, Qui populi pater es, tot pia rite regis [geris]. |
| 18 | Haec tibi vita diu, domino tribuente, supersit, Atque futura micet lucidiore die. |