| 1 | Gurgite caeruleo pelagus Mosella relaxat, Et movet ingentes molliter amnis aquas. |
| 2 | Lambit odoriferas vernanti gramine ripas, Et lavat herbarum leniter unda comas. |
| 3 | Hinc dextra de parte fluit, qua Salia fertur, Flumine sed fluctus pauperiore trahit. |
| 4 | Hic ubi perspicuis Mosellam cursibus intrat, Alterius vires implet, et ipse perit. |
| 5 | Hoc Mettis fundata loco speciosa, coruscans, Piscibus obsessum gaudet utrumque latus. |
| 6 | Deliciosus ager ridet vernantibus arvis, Hinc sata culta vides, cernis et inde rosas. |
| 7 | Prospicis umbroso vestitos palmite colles, Certatur varia fertilitate locus. |
| 8 | Urbs munita nimis, quam cingit murus et amnis, Pontificis meritis stas valitura magis. |
| 9 | Villicus aethereis qui sic bene militat armis, Stratus humi genibus, te levat ille suis. |
| 10 | Unde humilis terris te proiicis, alme sacerdos, Orando hinc patriae ducis ad astra caput. |
| 11 | Fletibus assiduis acquiris gaudia plebi. |
| 12 | Pastoris lacrymis laetificantur oves. |
| 13 | Ictibus invalidis quamvis minitetur iniquus. |
| 14 | Tu quibus es murus, vulnera nulla timent. |
| 15 | Et licet incluso lupus insidietur ovili, Te custode gregis, nil tibi praedo nocet. |
| 16 | Oblectas populos vultu sine nube sereno, Cunctorumque animos gratia blanda fovet. |
| 17 | Si poscat novus hospes opem, tu porrigis escas, Invenit et proprios ad tua tecta lares. |
| 18 | Dum satias querulum, magis obliviscitur illas, Quas habet in patriis finibus exsul opes. |
| 19 | Qui sua damna refert, gemitus subducis ab ore; Gaudia restituens tristia cuncta fugas. |
| 20 | Protegis hinc nudos, illinc tu pascis egentes, Nil tibi reddit inops, reddit amore Deus Horrea praemittis, melius tua condita servans, Quas sic diffundis, dat paradisus opes. |
| 21 | Culmina templorum renovasti, Villice cultor, Cum veniet Dominus, stat labor ecce tuus; Commissum video non suffodisse talentum, Sed magis optatum multiplicatur opus Longius extentos peragas tam digna per annos, Et maneat semper nomen, opime, tuum. |