| 1 | Mons in praecipiti suspensa mole tumescit, Et levat excelsum saxea ripa caput. |
| 2 | Rupibus expositis, intonsa cacumina tollit, Tutus et elato vertice regnat apex. |
| 3 | Proficiunt colli, quae vallibus arva recedunt, Undique terra minor vergit, et iste subit Quem Mosella tumens, Rhodanus quoque parvulus ambit, Certanturque suo pascere pisce locum. |
| 4 | Diripiunt dulces alibi vaga flumina fruges, Haec tibi parturiunt, Mediolane, dapes. |
| 5 | Quantum crescit aquis pisces vicinius offert, Exhibet hinc epulas, unde rapina venit. |
| 6 | Cernit frugiferos congaudens incola sulcos, Vota ferens segeti, fertilitate gravi. |
| 7 | Agricolae pascunt oculos de messe futura, Ante metit visu, quam ferat annus opem Ridet amoenus ager, tectus viridantibus herbis, Oblectant animos mollia prata vagos. |
| 8 | Haec vir apostolicus Nicetius arva peragrans, Condidit optatum pastor ovile gregi. |
| 9 | Turribus incinxit terdenis undique collem Praebuit hic fabricam, quo nemus ante fuit. |
| 10 | Vertice de summo demittunt brachia murum, Dum Mosella suis terminus exstet aquis. |
| 11 | Aula tamen nituit constructa cacumine rupis, Et monti imposito mons erat ipsa domus. |
| 12 | Complacuit latum muro concludere campum, Et prope castellum haec casa sola facit. |
| 13 | Ardua marmoreis suspenditur aula columnis, Qua super aestivitas cernit in amne rates. |
| 14 | Ordinibus ternis extensaque machina crevit, Ut postquam ascendas, iugera tecta putes, Turris ab adverso quae constitit obvia clivo, Sanctorum locus est, arma tenenda viris. |
| 15 | Illic est etiam gemino ballista volatu, Quae post se mortem linquit, et ipsa fugit. |
| 16 | Ducitur in rigidis sinuosa canalibus unda, Ex qua fert populo hic mola rapta cibum. |
| 17 | Blandifluas stupidis induxit collibus uvas, Vinea culta viret, quo fuit ante frutex. |
| 18 | Insita pomorum passim plantaria surgunt. |
| 19 | Et pascunt vario floris odore locum. |
| 20 | Haec tibi proficiunt, quidquid laudamus in illis, Qui bona tot tribuis, pastor, opima gregi. |