| 1 | Splendor, apex fidei, venerabile mente Niceti, Totius orbis amor, pontificumque caput. |
| 2 | Summus apostolico praecellens pastor ovili, Auxisti meritis, quidquid honoris habes. |
| 3 | Divino insistens operi, terrena relinquis, Cui moritur mundus, non moriture manes. |
| 4 | Vita brevis cunctis, sed non brevis illa beatis, Cum bona non pereant, iure perennis eris. |
| 5 | Dum tibi restrictus maneas, et largus egenis, Quod facis in minimis, te dare crede Deo. |
| 6 | Captivus quicunque redit, sua limina cernens, Ille lares patrios, tu capis inde polos Hic habet exsul opem, ieiunans invenit escas, Qui venit esuriens, hinc satiatus abit. |
| 7 | Tristibus imponis curas purgando querelas, Et sanat cunctos una medela viros. |
| 8 | Pauperis hinc lacrymas desiccas, gaudia praestans, Qui prius ingemuit, vota salutis habet. |
| 9 | Te pascente greges, nunquam lupus abripit agnos, Sunt bene securi, quos tua caula tegit. |
| 10 | Templa vetusta Dei revocasti in culmine prisco, Et floret senior, te reparante, domus. |
| 11 | Hinc [hic] populis longos tribuas pia vota per annos, Et maneas pastor, ne lacerentur oves. |