| 1 | Cedant antiqui, quidquid meminere poetae, Vincuntur rebus facta vetusta novis. |
| 2 | Includi fluvios si tunc spectasset Homerus, Inde suum potius dulce replesset opus. |
| 3 | Cuncti Felicem legerent modo, nullus Achillem, Nomine sub cuius cresceret artis honor. |
| 4 | Qui probus ingenio, mutans meliore rotatu, Currere prisca facis flumina lege nova. |
| 5 | Aggere composito, removens in gurgite lapsum. |
| 6 | Quo natura negat, cogis habere viam. |
| 7 | Erigis hic vallem, subdens ad concava montem, Et vice conversa, haec tumet, ille iacet. |
| 8 | Alter in alterius migravit imagine formam, Mons in valle sedet, vallis ad alta subit. |
| 9 | Quo fuit unda fugax, crevit pigro obice terra, Et quo prora prius, huc modo plaustra meant. |
| 10 | Collibus adversis flexas super invehis undas, Et fluvium docilem, monte vetante, trahis. |
| 11 | Quo rapidus [fluvius] flueret, veniens celer amnis adhaesit. |
| 12 | Et subito, nato colle, retorsit iter. |
| 13 | Quae prius in praeceps, veluti sine fruge, rigabant. |
| 14 | Ad victum plebis nunc famulantur aquae. |
| 15 | Altera de fluvio metitur seges orta virorum, Cum per te populo parturit unda cibum. |
| 16 | Qualiter incertos hominum scis flectere motus, Qui rapidos fontes ad tua frena regis? |
| 17 | Stet sine labe tibi, Felix, pia vita per aevum, Cuius ad imperium transtulit unda locum. |