| 1 | Illuxit festiva dies, me gaudia cogunt, Ut quod plebs poterat, solus amore loquar, Ultima quamvis sit regio Armoricus in orbe, Felicis meritis cernitur esse prior. |
| 2 | Miserunt similes Oriens, et Gallia sortes, Illa micat radiis solis, et ista tuis. |
| 3 | Nam splendore novo sua munera quisque ministrat, Tu fers Oceano lumen, et ille rubro, Denique si sensus clara pro lampade fulget, Ingenium vestrum luminis instar habet. |
| 4 | Maxima progenies, titulis ornata vetustis, Cuius et a proavis gloria celsa tonat. |
| 5 | Nam quicunque potens Aquitanica rura subegit, Exstitit ille tuo sanguine, luce, parens. |
| 6 | Germinis antiqui venerabile culmen in orbe, Laudibus in cuius militat omne decus. |
| 7 | Flos generis, tutor patriae, correctio plebis, Eloquii flumen, fons salis, unda loquax. |
| 8 | Semita doctrinae, ius causae, terminus irae, Cuius in ingenium huc nova Roma venit. |
| 9 | Illic quod poterat per plures illa docere, Te contenta suo Gallia cive placet. |
| 10 | Ornamenta geris, gemino fulgentia dono, Et te concelebrant hinc opus, inde genus. |
| 11 | Sed qui terrena de nobilitate nitebas, Ecclesiam nunc spe nobiliore regis. |
| 12 | Cuius ad aratrum [odoratum] bone cultor iugiter instas, Ut iam multa Deo splendida dona dares. |
| 13 | Nupsisti Ecclesiae, felicia vota iugasti, Hanc qui matronam dote potente reples. |
| 14 | Cuius in amplexu ducis sine crimine vitam, Altera nec mulier corde recepta fuit. |
| 15 | Hanc oculis, animo retines, et corde pudico, Unde tibi nupsit, castior inde manet. |
| 16 | Illa tibi prolem peperit, sed corpore virgo, Et populum gremio fudit [fundit] amata tuo. |
| 17 | Ecce tuos natos, divina ex coniuge sumptos, Et modo te gaudent, quos patris umbra tegit. |
| 18 | Proque salute gregis pastor per compita curris, Exclusoque lupo, tota tenetur ovis. |
| 19 | Insidiatores removes, vigil arte Britannos; Nullius arma valent, quod tua lingua facit. |
| 20 | Tu quoque ieiunis cibus es, tu panis egenti, Quae sibi quisque cupit, hic sua vota videt. |
| 21 | Divitias proprias in pauperis ore recondis, Largas mendici ventre reponis opes. |
| 22 | Tempore quo veniet Christus, tunc omnia vobis Iudicis in facie sacculus iste refert. |
| 23 | Sit tibi fixa salus, numerosos ampla per annos, Perpetuus felix nomine, mente, fide. |