| 1 | Quamvis pigra mihi iaceat sine fomite lingua, Nec valeam dignis reddere digna viris, Attamen, alme Pater, Christi venerande sacerdos, Euphroni, cupio solvere parva tibi. |
| 2 | Debeo multa quidem, sed suscipe pauca libenter, Sit veniale, precor, quod tuus edit amor. |
| 3 | Ecclesiae lampas sub te radiante coruscat, Lumine pontificis fulget ubique fides. |
| 4 | Gratia praecellens sincero in pectore vernat, Quo nullus dolus est, Israelita vir es [virens. Immaculata tibi feliciter actio currit, Ut penetres coelos, haec via pandit iter. |
| 5 | Dulcia colloquii sine fuco dicta refundis; Non sic mella mihi quam tua verba placent. |
| 6 | Quidquid habet sensus, hoc lingua serena relaxat, Pectore sub vestro fraus loca nulla tenet. |
| 7 | Qui sine felle manes in simplicitate columbae, Nec serpens in te dira venena fovet. |
| 8 | Advena si veniat, patriam tu reddis amatam, Et per te proprias hic habet hospes opes. |
| 9 | Si quis iniqua gemit, tristis hinc nemo recedit Sed lacrymas removens laetificare facis. |
| 10 | Martinus meritis hac vos in sede locavit; Dignus eras haeres, qui sua iussa colis. |
| 11 | ille tenet coelum, largo dans omnia voto; Christo iunctus eris, hunc imitando virum. |
| 12 | Non perit hic vestrum qui grex ad ovile recurrit, Candida nec spinis vellera perdit ovis. |
| 13 | Non lupus ore rapit praedam, pastore vigente, Sed fugit exclusus non lacerando greges. |
| 14 | Haec tibi lux maneat longos venerande, per annos, Atque futura dies lucidiora ferat. |