| 1 | Pange, lingua, gloriosi praelium certaminis, Et super crucis tropaeo dic triumphum nobilem, Qualiter Redemptor orbis immolatus vicerit. |
| 2 | De parentis protoplasti fraude facta condolens, Quando pomi noxialis morsu in mortem corruit, Ipse lignum tum notavit, damna ligni ut solveret. |
| 3 | Hoc opus nostrae salutis ordo depoposcerat, Multiformis proditoris arte ut artem falleret, Et medellam ferret inde, hostis unde laeserat. |
| 4 | Quando venit ergo sacri plenitudo temporis, Missus est ab arce Patris natus orbis conditor, Atque ventre virginali carne factus prodiit. |
| 5 | Vagit infans, inter arcta conditus praesepia, Membra pannis involuta virgo mater alligat, Et pedes, manusque, crura stricta cingit fascia. |
| 6 | Lustra sex qui iam peracta, tempus implens corporis, Se volente, natus ad hoc, passioni deditus, Agnus, in crucis levatur immolandus stipite. |
| 7 | Hic acetum, fel, arundo, sputa, clavi, lancea, Mite corpus perforatur, sanguis, unda, profluit. |
| 8 | Terra, pontus, astra, mundus quo lavantur flumine Crux fidelis, inter omnes arbor una nobilis, Nulla talem silva profert, flore, fronde, germine. |
| 9 | Dulce lignum, dulces clavos, dulce pondus sustinens. |
| 10 | Flecte ramos arbor alta, tensa laxa viscera, Et rigor lentescat ille, quem dedit nativitas, Ut superni membra regis miti tendas stipite. |
| 11 | Sola digna tu fuisti ferre pretium saeculi [Ms., saecli pretium] Atque portum praeparare nauta mundo naufrago, Quem sacer cruor perunxit, fusus agni corpore. |