| 1 | Laus tibi forte minor fuerat, generose Garomna, Si non exiguas alter haberet aquas. |
| 2 | Lubricat hic quoniam tenuato Aegircius haustu, Praefert divitias paupere fonte tuas. |
| 3 | Denique dissimilem si comparet ullus utrumque, Hic ubi fit rivus, tu puto, Nilus eris. |
| 4 | Te famulans intrat, sed huc tua regna refrenant, Gallicus Euphrates tu fluis, iste latet. |
| 5 | Nam quantum Oceanum tumidus tu cursibus auges, Iste tuas tantum crescere praestat aquas. |
| 6 | Torrida praesertim cum terris incubat aestas, Ac, sitiente solo, tristis anhelat ager, Cum Titan radiis ferventibus exarat arva, Et calor ignifero vomere findit humum. |
| 7 | Languidus arentes fugiens vix explicat undas, Et cum pisce suo palpitat ipse simul. |
| 8 | Flumine subducto vacutaas lambit arenas, Sedibus in propriis exsul oberrat aquis. |
| 9 | In limo, migrante lacu, consumitur amnis, Terraque fit sterilis, quo fuit unda rapax. |
| 10 | Deficiunt usto solatia cuncta rigore, Nomine cum proprio tristis, et aeger eget. |
| 11 | Forte viator, iter gradiens, non invenit haustus, Unde alios recreet, qui sitit ipse sibi, Se cupit infundi fluvius, si porrigis undas, Si tamen est fluvius, quem madefactat homo. |
| 12 | Gurgitis impressas labens [Ms., lambens] rota signa arenas Atque resudantes orbita sistit aquas. |
| 13 | Si venias equitando viam sub tempore cancri, Vix tamen insidians ungula mergit equi. |
| 14 | Vidimus exiguum de limo surgere piscem, Qui retinente luto, naufragus errat humo. |
| 15 | Nec fluvius, nec campus adest, nec terra, nec unda Piscibus inhabilem nullus arare potest Sola palude natans querulos dat rana susurros, Piscibus exclusis advena regnat aquis. |
| 16 | At si forte fluat tenuis de nubibus imber, Vix pluit in terris, iam tumet iste minax. |
| 17 | Ingentes animos parva de nube resumit: Fit subito pelagus, qui fuit ante lacus. |
| 18 | Turbidus incedens, undis eget ipse lavari, Semper inaequalis, cui nihil aut satis est. |
| 19 | Non ripis contentus, agit compendia cursus, Quod de monte bibit, per sata plena vomit Vortice torrenti rapitur, quasi morte tyranni, Indignatus iter, munera vastat agri. |
| 20 | Discurrit seges in fluvium stat [Ms., sed] piscis in agro Ordine perverso, messe natante, iacet. |
| 21 | Quae fuerant ovibus, donantur pascua ranis, Prata tenent pisces, et trahit unda pecus. |
| 22 | Obtinet expulsus stabulum campestre silurus, Plus capitur terris, quam modo piscis aquis. |
| 23 | Sarcula quos foderent agros, mala retia miscent, Figitur hic ramus quo stetit ante palus. |
| 24 | Sors una est piscis, siccent, aut flumina crescant, Nunc residet limo, nunc iacet exsul agro. |
| 25 | Sed cur triste diu loquimur de gurgite parvo? |
| 26 | Uritur et verbis, nec recreatur aquis. |
| 27 | Sufficiat flagrare sibi, cur addo vapores? |
| 28 | Atque bis aestivum crescere tempus ago? |
| 29 | Unica sed tandem damus haec solatia laudis, Quod tribuit pisces evacuatus aquis. |