| 1 | Est locus, aestifero quamvis sit tempore fervor, Quo viret assidue flore refectus ager. |
| 2 | Respirant croceis depicta coloribus arva, Fragrat odoriferis blandior herba comis. |
| 3 | Incola Bissonum vocat hunc de nomine prisco, Millia septem urbs hinc Burdigalensis abest. |
| 4 | Quo possessor amans praetoria grata locavit, Partibus atque tribus porticus aequa subit. |
| 5 | Straverat ipsa solo, senio rapiente, vetustas, Perdiderat vultum forma decora suum. |
| 6 | Hunc, meliore via, revocat labor ille Leonti, Quo praesente domus nulla ruina premit. |
| 7 | Nunc quoque prosperius velut aula sepulta resurgit, Et favet auctori vivificata suo. |
| 8 | Reddidit interea prisco nova balnea cultu, Quo recreant fessos blanda lavacra viros. |
| 9 | Hic referunt, nutrisse lupos, deserta tenentes Intulit hic homines, expulit unde feras. |