| 1 | Digna sacerdotis Bibiani templa coruscant, Quo, si iusta petis, dat pia vota fides. |
| 2 | Quae praesul fundavit ovans Eusebius olim; Ne tamen expleret, raptus ab orbe fuit. |
| 3 | Cui mox Emerius successit in arce sacerdos, Sed coeptum ut strueret, ferre recusat onus. |
| 4 | Qui precibus commisit opus tibi, papa Leonti, Cuius ad hoc votum iugiter instat amor. |
| 5 | Ultro tale decus tibi se servavit agendum, Nec nisi tu fueras, qui loca sacra dares. |
| 6 | O meritum iusti, mansurum in luce perenni, Per quem se cupiunt templa verenda coli. |
| 7 | Sacra sepulcra tegunt Bibiani argentea tecta, Unanimis tecum quae Placidina dedit. |
| 8 | Quo super effusum rutilans intermicat aurum, Et spargunt radios pura metalla suos. |
| 9 | Ingenio perfecta novo, tabulata coruscant, Artificemque putes hic animasse feras. |
| 10 | Sed cui vos animo donaria tanta dedistis, Hic agat, ut vobis stet diuturna salus. |
| 11 | Nec dubitent, qui digna ferunt, sibi magna rependi. |
| 12 | Praemia dum propriis reddat opima Deus. |