| 1 | Qui cupis egregii structorem noscere templi. |
| 2 | Tam pia non patiar vota latere tibi. |
| 3 | Longius hinc olim sacra cum delubra fuissent, Et plebs ob spatium saepe timeret iter, Exiguam dederat hic praesul Amelius arcem, Christicolam populum nec capiente loco; Quo vitae claudente diem, dehinc prole graduque Venit ad haeredem hoc opus atque locus. |
| 4 | Fundavitque piam hanc papa Leontius aulam, Obtulit et domino splendida dona suo. |
| 5 | Quam venerandus habet propriam Dionysius aedem, Nomine sub cuius sanctificata nitet. |
| 6 | Qui fervente fide, Christi solidatus amore, Vertice supposito colla secanda dedit. |
| 7 | Membrorum contemptor erat, cupiendo coronam, Vile putans quidquid ferret amore Dei. |
| 8 | Ut moritura caro donum immortale pararet, Vulnera dilexit, sed caritura nece. |
| 9 | Hostili occurrens gladio, se misit Olympo; Unde mori voluit, vota salutis habet. |
| 10 | Nec angusta prius subtraxit fana sacerdos, Haec nisi perficeret, quae modo culta [facta] placent Assidue in prisco peragens cerimonia templo, Donec rite sequens consolidasset opus. |