| 1 | Antistes domini, meritis in saecula vivens, Gaudia qui Christi de grege pastor habes, Cum te Vitalem voluit vocitare vetustas, Noverat aeternum te meruisse diem. |
| 2 | Dignus apostolica praefulgens mente sacerdos, Qui sacer Andreae tam pia templa locas. |
| 3 | Quam bene pro meritis domini consedit in aula, Per quem digna Deo est aedificata domus. |
| 4 | Sumpsisti a Domino culmen, cui culmina condis, Qui tibi digna dedit, reddis honore vicem. |
| 5 | Emicat aula potens, solido perfecta metallo, Quo sine nocte manet continuata dies. |
| 6 | Invitat locus ipse Deum, sub luce perenni, Gressibus ut placidis intret amando lares. |
| 7 | Qui loca das populis, Dominum quo semper adorent, Ut capiant veniam, tu facis esse [ipse] viam. |
| 8 | Gratia, mens, animus, bonitas, dilectio plebis, Et gradus, et pietas te dedit esse patrem. |
| 9 | Prosperitas se vestra probat, quae gaudia supplens, Intulit egregios ad tua vota viros. |
| 10 | Dux nitet hinc armis, praefectus legibus illinc; Venerunt per quos crescere festa solent. |
| 11 | Ne tibi desit honor, populum Deus auxit opimum, Qui vidit sensum hoc voluisse tuum. |
| 12 | Mysterium fidei complevit vota petendi, Felix, cui dominus, quae cupis, ipsa vehit. |
| 13 | Plurima divino celebres solemnia dono, Atque Dei florens templa locando colas. |