| 1 | Item aliud Anxius, afflictus curarum pondere curvor, pectore confuso nec dare verba queo: murmure sub dubio laceror neque carmina laxo, nescio certa loqui mente vagante mihi. |
| 2 | heu, tristem si vota velint audire fatentem, me subito ferrent nubila missa tibi; Daedalico lapsu si pinnas sumere nossem, ad vos quantocius iam revolasset amans: novit enim dominus, qui corda latentia pulsat, quae mea, sed tacite, viscera cura domet. |
| 3 | reddite, cum nequeo, dominae promissa benignac; nec tamen hic culpam crede fuisse meam: excusa, si forte potes, per sidera testor, me neque velle moras matris in aure feras. |
| 4 | oret pro famulo: citius remeare parabo, et cum praesentor, verbere, voce domet. |