| 1 | Item aliud Flumine nectareo meritis mihi dulcior Agnes, quam praesente deo pectore, mente colo, aspice quam celeri mutantur cuncta rotatu, dum veluti pinnis tempora nostra volant. |
| 2 | casibus incertis scripulos nescimus et horas; cras sit homo an non sit quis dabit inde fidem? arboris oppressit hodie nix alta cacumen duraque ramorum brachia curvat hiems: crastina forte dies puro si fulserit ortu, si qua pruina iacet, sole calente liquet. |
| 3 | sic quoque mens hominum dubio de fine salutis ignorat quantum vivere vita queat. |
| 4 | sed quoniam vario transcurrunt omnia lapsu, quem numquam perdas dilige corde sagax: sit tibi Christus honor, Christus spes, Christus amator. |
| 5 | in solo semper fige salutis opem; temporibus cunctis hunc per tua viscera volve: sic sponso servent membra pudica fidem. |
| 6 | si sopor obripiat, retinendo in pectore Christum tempore sub noctis luminis arma geris: illum mente colens muro tutaris opimo et si latro furit, pax tua corda tegit. |
| 7 | huius in amplexu te totam effunde licenter: illum quisquis habet crimina nulla timet. |
| 8 | hoc age ut, ad thalamos cum venerit arbiter orbis, visceribus puris inmaculata mices; lampade fulgenti tunc te veniente sorores excipiant laeto Thecla, Susanna choro. |
| 9 | haec modo dum redeo breviter mandata relinquo: tu quoque, dum religis, me memorare velis. |