| 1 | Versus pro pomis directis Cardinis occidui regio quae sumpsit ab ortu, mittit amicalis dulcia poma manus; haec quoque, quae nostro pendentia vidimus horto, admonet affectus munera ferre pius. |
| 2 | non animi metuant, haec sunt quod ab arbore carpta: iam fraus nulla nocet quod paradisus habet: namque redemptrici postquam in cruce Christus adhaesit, per lignum rediit quod prius Eva tulit; iam meruit mulier purgari crimine sexus: mors fuit illa vetus, virgo novella salus. |
| 3 | et quia silvestrem tribuunt elementa paratum, misimus exiguum, quod dedit unda, cibum. |
| 4 | deprecor ergo, pares vel poma vel ostrea fratri: eligat alterutrum, quod sibi maius amat. |
| 5 | sed Dagaulfum haec rumpat cervesia tristis, faece lagunari turbida, tendat hydrops: faucibus in stupidis talem bibat ille liquorem, tam male sinceras qui vitiavit aquas. |
| 6 | at sicuti meritis exposcit opima vpluntas, dulcia vineti Dracco Falerna bibat. |
| 7 | hoc tamen in domino, qui te regat, oro benigne, rite salutetur mi Papiana soror; addo preces [pariter]: capias sic munera Christi: ne tibi post uxor, sed sit honesta soror. |
| 8 | quid Ventura dies portat nescimus in orbe; quis morti obsistat, si furibunda ruit? furem animae nemo ante videt quam tollere possit. |
| 9 | nec placitum poterit dissimulare diem. |
| 10 | causa cavenda prius, subito quam mergat ad umbras. |
| 11 | est ubi nemo parens nec levat ulla manus. |
| 12 | sed bene quod placuit constanti perfice voto, ne spatium rediens mors inimica neget: nunc meliora tene, iam, quod fuit, inde recede et cape caelestes huc redivivus opes. |
| 13 | per dominum votis utraeque rogamus utrumque. |
| 14 | detur ut in nostro filia vestra sinu: officio vestro ad nos migret cura parentum, vos generando utero, nos refovendo sinu. |