| 1 | Ad easdem de itinere suo Casibus innumeris hominum momenta rotantur instabilique gradu pendula vita meat. |
| 2 | ipsa futurarum titubans mens anxia rerum Ventura ignorat quid sibi lux pariat. |
| 3 | nam me digressum a vobis Eomundus amator illa suscepit qua bonitate solet. |
| 4 | hinc citus excurrens Cariacae devehor aulae; Tincillacensi perferor inde loco. |
| 5 | hinc sacer antistes rapuit me Domitianus, ad sancti Albini gaudia festa trahens. |
| 6 | inde relaxatus, per plura pericula fessum puppe sub exigua fluctus et imber agit, quo gravis incumbens Aquilo subverterat amnem et male curvatos extulit unda sinus; nec sua commotos capiebant litora fluctus: invadunt terras aequora fusa novas. |
| 7 | pascua rura nemus segetes vibuma salictum viribus iratis una rapina tenet. |
| 8 | huc mihi commisso per confraga murmura ponti flatibus horrificis laxa fremebat hiems surgebatque cadens per aquosa cacumina puppis, ascendens liquidas monte vagante vias; quo rate suspensa modo nubila nauta tenebat, gurgite subducto rursus ad arva redit. |
| 9 | fluctibus infestis pelagi spumante procella assidue rapidas prora bibebat aquas; aequora lambebant inimica pace carinam, tristius amplexu nos nocitura suo. |
| 10 | sed mora nulla vetat varias memorare querellas: post referenda simul murmura corde tego. |
| 11 | hoc mihi praecipue divina potentia praestet, ut cito felices vos revidere queam. |