| 1 | Ad Ragnemodum episcopum Summe pater patriae. |
| 2 | dulci mihi nomine Rucco, interiora mei cordis amore tenens: quidquid amicitiae veteris collegimus ambo cescit in affectum semper, opime, meum. |
| 3 | nam mihi nulla meos oblivio tollit amantes: ante sit extremum, quam mihi desit amor. |
| 4 | unde, beate pater. |
| 5 | properans dependo salutem, optans longinquo te superesse gradu. |
| 6 | hinc etiam genitae reddunt tibi pectore grates munere pro niveo marmore de Pario: quae, quotiens epulae disco tribuuntur in illo, in doni specie te pietate vident. |
| 7 | nam pro gemmarum Serie tibi reddat honorem cui data proficiunt crux veneranda throno. |