| 1 | Ad eandem de floribus super altare Frigoris hiberni glacie constringitur orbis totaque lux agri flore carente perit. |
| 2 | tempore vernali, dominus quo Tartara vicit, surgit aperta suis laetior herba comis. |
| 3 | inde viri postes et pulpita floribus ornant, hinc mulier roseo conplet odore sinum. |
| 4 | at vos non vobis, sed Christo fertis odores, has quoque primitias ad pia templa datis. |
| 5 | texistis variis altaria festa coronis, pingitur ut filis floribus ara novis. |
| 6 | aureus ordo crocis, violis hinc blatteus exit, coccinus hinc rubricat, lacteus inde nivet. |
| 7 | stat prasino venetus: pugnant et flore colores. |
| 8 | inque loco pacis herbida bella putas. |
| 9 | haec candore placet, rutilo micat illa decore; suavius haec redolet, pulchrius illa rubet. |
| 10 | sic specie varia florum sibi germina certant, ut color hic gemmas, tura revincat odor. |
| 11 | vos quoque quae struitis haec, Agnes cum Radegunde, floribus aeternis vester anhelet odor. |