| 1 | Ad Gunduarium Si prodi verbis affectus posset amantis, carmina plura tibi pagina nostra daret. |
| 2 | sed quod ab ore loqui nequeo quod pectore claudo, sit satis ex multis vel modo pauca dari. |
| 3 | nam si respicias votum per verba canentis, malueram maius qui tibi parva fero. |
| 4 | aspicimus sensum totum in dulcedine fusum. |
| 5 | quo sine nube doli corda serena micant. |
| 6 | puro fonte rigans nectar de fauce redundat, cuius verba libens pectore corde bibo. |
| 7 | providus exertus vigilans moderatus honestus, condimentum animae mens tua semper habet, reginae egregiae patrimonia celsa gubernas: quae tibi conmisit sensit ubique fidem. |
| 8 | nemo piae poterat reginae carior esse, quam qui pro meritis talis et ipse foret. |
| 9 | Gunduari, longo vigeas placiturus in aevo, coniuge cum propria luce perenne manens. |