| 1 | De Palatina filia Galli Magni episcopi, uxore Bodegisili ducis Lucifer ut nitidos producit in aethera vultus clarior et laeto nuntiat ore diem, ornat eundo polum, terris quoque lampada mittit, atque inter stellas lumine regna tenet: sic, Palatina, tuo diffundens lumina vultu femineos vincis pulchrior ore choros; aut tibi sic cedit muliebris turba decore, ut solis radiis lumine luna minor. |
| 2 | clara serenatos permutat forma colores, lilia nunc reparans, nunc verecunda rosas. |
| 3 | credite, nam si quis vultus conspexerit illos, hic relegit flores quos dare verna solent. |
| 4 | pingere non possunt pretiosam verba figuram nec valet eloquium mira referre meum. |
| 5 | gratior incessu, sensu reverenda pudico, talis in ingenio qualis in ore nitor; blandior alloquio, placidis suavissima verbis: despiciamque lyram, si tua lingua sonat. |
| 6 | pectore perspicuo sapientia provida fulget, ornatur sexus te radiante tuus. |
| 7 | coniuge pervigili nituit magis aula mariti, floret et egregia dispositrice domus. |
| 8 | iure quidem magna est, quae est Galli filia Magni: sed merito natae crevit honore pater. |
| 9 | non aliter poterat nisi munere clarior esse, quae meruit celso digna placere viro. |
| 10 | eligit e multis quam carus amaret amantem, et iudex patriae iudicat ipse sibi. |
| 11 | ambo pares iuncti longos maneatis in annos, et quaecumque volunt gaudia vestra ferant. |