| 1 | De Bodegisilo duce Pectore de sterili si flumina larga rigarem, non te sufficerem, dux Bodegisle, loqui. |
| 2 | invasit nostram subito tua gratia mentem, ut modo plus vester quam meus esse velim. |
| 3 | quo primum placidos merui cognoscere vultus, oris ab unguento membra refecta gero. |
| 4 | conloquio dulci satiasti pectus amantis, nam mihi de voto dant tua verba cibum. |
| 5 | distribuunt epulas alii quae corpora supplent: unde animum saties, das magis ipse dapes. |
| 6 | non sic inficiunt placidissima mella Falernum, ceu tuus obdulcat pectora nostra sapor. |
| 7 | qualiter oblectas quos semper amare videris, horae qui spatio me facis esse tuum? quae tibi sit virtus si possem, prodere vellem; sed parvo ingenio magna referre vetor. |
| 8 | exiguus titubo tantarum pondere laudum, sed melius gradior quem tua facta regunt. |
| 9 | Massiliae ductor felicia vota dedisti rectoremque suum laude perenne refert; hic tibi consimili merito Germania plaudit, cuius ad laudem certat uterque locus. |
| 10 | de bonitate tua lis est regionis utraeque: te petit illa sibi, haec retinere cupit. |
| 11 | iustitiam pauper numquam te iudice perdit, nec poterit pretio vertere vera potens. |
| 12 | non ligat inmunem, non soluit poena nocentem, nil persona capit si sua causa neget. |
| 13 | lumina cordis habes, animi radiante lucerna, et tuus aeterna luce coruscat apex. |
| 14 | ingenio torrente loquax de fonte salubri divitiasque pias ore fluente rigas. |
| 15 | si videas aliquem defectum forte labore, Nilus ut Aegyptum, sic tua lingua fovet, qui patrias leges intra tua pectora condens inplicitae causae solvere fila potes. |
| 16 | assiduis epulis saturas, venerande, catervas, et repletus abit qui tua tecta petit. |
| 17 | si venis in campos, ibi plebs pascenda recurrit consequiturque suas te comitando dapes. |
| 18 | vota feras cunctis per saecula longa superstes et maneas populi semper in ore potens. |