| 1 | De Berthichilde Mens devota deo, Bertchilde corde coruseans, pectore sub cuius Christus amore manet. |
| 2 | despiciens mortale malum, vitalia servans unde fugis terras, hinc petis astra magis. |
| 3 | inmaculata micans nescis contagia mundi, sordibus humanis libera membra geris. |
| 4 | digna pudicitiae debentur praemia sacrae, virgo dicata deo, hinc rapienda polo. |
| 5 | ille tenet caelos cui tu conplexa videris: quo tuus est sponsus huc eris ipsa simul. |
| 6 | non cupis auro humeros nec collum pingere gemmis, sed melius casto pectore pura micas. |
| 7 | mutasti vestem, mutasti gentis honorem, cum thalamis domini sponsa iuganda venis. |
| 8 | quam meliore via meruisti vota tenere, quando creatori forma creata places! pauperibus largas das esurientibus escas, nescit habere famem qui tua tecta petit. |
| 9 | qui sine veste iacet, tegmen pietate ministras: unde calet nudus, frigora nulla times. |
| 10 | te redimente pia captivi vincula laxant: quae solvis vinctos, libera semper eris. |
| 11 | distribuis censum nulli sua vota negando divitiasque tuas omnibus esse facis. |
| 12 | colligis in caelis quidquid dispergis in arvis: semina nunc fundens post meliora metes. |
| 13 | quidquid habet mundus fugitivo tramite transit: tempore tu modico semper habenda facis. |
| 14 | hic tibi longaevis sit vita superstes in annis. |
| 15 | rursus in aeternum sit tibi vera salus. |