| 1 | De Sigiberctho rege et Brunichilde regina Victor, ab occasu quem laus extendit in ortum et facit egregium principis esse caput, quis tibi digna ferat? nam me vel dicere pauca non trahit ingenium, sed tuus urguet amor. |
| 2 | si nunc Vergilius, si forsitan esset Homerus. |
| 3 | nomine de vestro iam legeretur opus. |
| 4 | – Sigibercthe potens, generosis clare triumphis. |
| 5 | hinc nova te virtus praedicat, inde genus. |
| 6 | cuius rapta semel sumpsit Victoria pinnas et tua vulgando prospera facta volat. |
| 7 | Saxone Thoringo resonat, sua damna moventes, unius ad laudem tot cecidisse viros. |
| 8 | quod tunc ante aciem pedibus prior omnibus isti. |
| 9 | hinc modo te reges unde sequantur habes. |
| 10 | prosperitate nova pacem tua bella dederunt et peperit gladius gaudia certa tuus. |
| 11 | plus tamen ut placeas, cum sit victoria iactans. |
| 12 | tu magis unde subis, mitior inde manes. |
| 13 | est tibi summus honor, sed mens praecessit honorem, moribus ut vestris debitor extet apex. |
| 14 | iustitiae cultor pietatis amore coruscas: quod te plus habeat, certat utrumque bonum. |
| 15 | lingua decus virtus bonitas mens gratia pollent: ornarent cunctos singula vestra viros. |
| 16 | eunctorum causas intra tua pectora condis, pro populi requie te pia cura tenet. |
| 17 | omnibus una salus datus es, quibus ordine sacro tempore praesenti gaudia prisca refers, catholico cultu decorata est optima coniux, ecclesiae crevit te faciente domus. |
| 18 | reginam meritis Brunichildem Christus amore tunc sibi coniunxit, hanc tibi quando dedit, altera vota colens melius quia munere Christi, pectore iuncta prius, plus modo lege placet. |
| 19 | rex pie, reginae tanto de lumine gaude: adquaesita bis est quae tibi nupta semel. |
| 20 | pulchra modesta decens sollers grata benigna, ingenio vultu nobilitate potens. |
| 21 | sed quamvis tantum meruisset sola decorem, ante tamen homini, nunc placet ecce deo. |
| 22 | saecula longa micans cara cum coniuge ducas, quam tibi divinus consociavit amor. |