| 1 | Item ad Felicem episcopum Namneticum Sentio, summe pater, lumen venerabile cunctis, urbis dulce caput, mihi nomen amabile, Felix, amplectens quem corde gero pietatis in ulnis, pondus suave meum (nec onus gravat istud amantem) cur humilem me, summe, vocas loca visere blanda quae te, care, tenent? tecum modularer in illis. |
| 2 | qua tua rura lavat vitrea Liger algidus unda. |
| 3 | Cariaci speciosus ager devexus in amnem, hinc ubi flumen aquis recreat, hinc pampinus umbris et crepitans Boreas pineta comata flagellat: liber nempe solum, piscoso litore pulchrum. |
| 4 | sed Fortunato facies tua reddit amoenum. |