| 1 | Epitaphium Eusebiae Scribere per lacrimas si possent dura parentes, hic pro pictura littera fletus erat. |
| 2 | sed quia lumen aquis non signat nomen amantis, tracta manus sequitur qua iubet ire dolor. |
| 3 | nobilis Eusebiae furibundi sorte sepulchri hic, obscure lapis, fulgida membra tegis. |
| 4 | cuius in ingenio seu formae corpore pulchro arte Minerva fuit, victa decore Venus, docta tenens calamos, apices quoque figere filo, quod tibi charta valet hoc sibi tela fuit. |
| 5 | dulcis in Eusebii iam desponsata cubile, vivere sed tenerae vix duo lustra licet. |
| 6 | ut stupeas iuvenem, sensum superabat anilem; se quoque vincebat non habitura diu. |
| 7 | conteriturque socer cui nata generque recedit: haec letalis obit, ille superstes abit. |
| 8 | sit tamen auxilium, quia non es mortua Christo: vives post tumulum virgo recepta deo. |