| 1 | Epitaphium Eufrasiae Si pietatis opus numquam morietur in aevo. |
| 2 | vivis pro merito, femina sancta, tuo, inclita sidereo radians, Eufrasia, regno: nec mihi flenda manes, cum tibi laeta places. |
| 3 | terrae terra redit, sed spiritus astra recepit: pars iacet haec tumulo, pars tenet illa polum. |
| 4 | corpore deposito, leviori vecta volatu, stas melior caelo, quam prius esses humo. |
| 5 | carnis iniqua domans, de te tibi, sancta, triumphans, ad patriae sedes civis opima redis. |
| 6 | ardua nobilitas proavorum luce coruscans plus tamen es meritis glorificanda tuis. |
| 7 | vir cui Namatius datus inde Vienna sacerdos, coniuge defuncto consociata deo. |
| 8 | exulibus viduis captivis omnia fundens paupertate pia dives ad astra subis. |
| 9 | aeternum mercata diem sub tempore parvo misisti ad caelos quas sequereris opes. |
| 10 | sed rogo per regem paradisi gaudia dantem: pro Fortunato supplice funde precem. |
| 11 | obtineas votis, haec qui tibi carmina misi ut merear claudi quandoque clave Petri. |