| 1 | Epitaphium Orienti Non hic nostra diu est fugienti tempore vita, quae sub fine brevi, vix venit, inde redit. |
| 2 | ecce caduca volant praesentia saecula mundi, sola fides meriti nescit honore mori. |
| 3 | clauditur hic pollens Orientius ille sepultus, cui palatina prius mansit aperta domus. |
| 4 | consiliis habilis regalique intimus aulae obtinuit celsum dignus in arce locum. |
| 5 | vir sapiens iustus moderatus honestus amatus hoc rapuit mundo quod bene gessit homo, sexaginta annis vix implens tempora lucis, coniuge Nicasia, qua tumulante cubat. |
| 6 | cuius castus amor colit ipsa sepulchra mariti, nec placitura homini se dedit esse dei. |