| 1 | Epitaphium Exoci episcopi civitatis Limovecinae Quamvis pontificem premeret tremebunda senectus, attamen haec voluit plebs superesse patrem; aut si naturae mutari debita possent, pro pastore suo grex properasset iter. |
| 2 | sed quia non licuit, populum spes consulat illa, quod hunc pro meritis vexit ad astra fides. |
| 3 | inmaculata deo conservans membra pudore Exocius meruit iam sine fine diem, pectore sub cuius regnans patientia victrix fluctibus in tantis anchora sensus erat. |
| 4 | felle carens animus, placida dulcedine pastus,. |
| 5 | nesciit offensis ira referre vices. |
| 6 | templorum cultor. |
| 7 | recreans modulamine cives vulneribus patriae fida medella fuit. |
| 8 | qui tria lustra gerens in pontificatus honore pergit ad antiquos plebe gemente patres, non decet hunc igitur vacuis deflere querellis, post tenebras mundi quem tenet aula poli. |