| 1 | De Igidio episcopo Remorum Actibus egregiis venerabile culmen, Igidi, ex cuius meritis crevit honore gradus, subtrahor ingenio, compellor amore parato laudibus in vestris prodere pauca favens. |
| 2 | namque reus videor tantis existere causis, si solus taceam quidquid ubique sonat. |
| 3 | sed quamvis nequeam digno sermone fateri, da veniam voto me voluisse loqui. |
| 4 | exiit in mundo gestorum fama tuorum et meritis propriis sidus in orbe micas. |
| 5 | clarior effulges quam Lucifer ore sereno: ille suis radiis, tu pietate nites. |
| 6 | nil lupus insidiis cauto subducit ovili te pastore sacro pervigilante gregem. |
| 7 | facundo eloquio caelestia dogmata fundis, ecclesiae crevit te monitore domus. |
| 8 | pontificis studio correctio plebis haberis; ne tenebrae noceant, semita lucis ades. |
| 9 | cunctorum recreas animos dulcedine verbi, qui satias epulis, pascis et ore greges. |
| 10 | praecepta inplentur: non solo pane cibamur; delicias capimus quas tua verba ferunt. |
| 11 | ut gaudet corpus cui mitior esca paratur, sic animae gaudent si tua lingua sonet. |
| 12 | haeresis ira cadit forti te milite Christi, adquiris regi qui dedit arma tibi, qui purgas spinis agros sermone colente, et mundata deo surgit ubique seges. |
| 13 | qui venit huc exul tristis defessus egenus, hic recipit patriam te refovente suam. |
| 14 | quae doluit tollis, gemitus in gaudia vertens, exilium removes, reddis amore lares. |
| 15 | pauper habere cibum, meruit quoque nudus amictum, invenit hic semper, quae bona quisque cupit. |
| 16 | consultum tribuis generaliter omnibus unum, qui populi pater es, tot pia rite regis. |
| 17 | haec tibi vita diu domino tribuente supersit atque futura micet lucidiore die. |