| 1 | Ad Vilicum episcopum Mettensem Gurgite caeruleo pelagus Mosella relaxat et movet ingentes molliter amnis aquas; lambit odoriferas vernanti gramine ripas et lavat herbarum leniter unda comas. |
| 2 | hinc dextra de parte fluit qui Salia fertur, flumine sed fluctus pauperiore trahit; hic ubi perspicuis Mosellam cursibus intrat, alterius vires implet et ipse perit. |
| 3 | hoc Mettis fundata loco speciosa coruscans piscibus obsessum gaudet utrumque latus. |
| 4 | deliciosus ager ridet vernantibus arvis; hinc sata culta vides, cernis at inde rosas. |
| 5 | prospicis umbroso vestitos palmite colles, certatur varia fertilitate locus. |
| 6 | urbs munita nimis, quam cingit murus et amnis, pontificis merito stas valitura magis: Vilicus, aetheriis qui sic bene militat armis, stratus humi genibus te levat ille suis. |
| 7 | unde humilis terris te proicis, alme sacerdos, orando hinc patriae ducis ad astra caput; fletibus adsiduis adquiris gaudia plebi: pastoris lacrimis laetificantur oves. |
| 8 | ictibus invalidis quamvis minitetur iniquus, tu quibus es murus, vulnera nulla timent, et licet incluso lupus iusidietur ovili, te custode gregis nil ibi praedo nocet. |
| 9 | oblectas populos vultu sine nube sereno cunctorumque animos gratia blanda fovet; si poscat novus hospes opem, tu porrigis escas. |
| 10 | invenit et proprios ad tua tecta lares. |
| 11 | dum satias querulum, magis obliviscitur illas quas habet in patriis finibus exul opes. |
| 12 | qui sua damna refert, gemitus subducis ab ore, gaudia restituens tristia cuncta fugas. |
| 13 | protegis hinc nudos, illinc tu pascis egentes; nil tibi reddit inops, reddit amore deus. |
| 14 | horrea praemittis melius quam condita servans: quas sic diffundis dat paradisus opes. |
| 15 | culmina templorum renovasti, Vilice cultor: cum veniet dominus, stat labor ecce tuus. |
| 16 | commissum video non suffodisse talentum, sed magis aptatum multiplicatur opus. |
| 17 | longius extensos peragas tam digna per annos et maneat semper nomen, opime, tuum. |
| 18 | a Item ad eundem Pastor opime gregis, cunctis tua pabula prosunt: qui satias animas, quam bene membra foves! sic avidos reddis convivas nectare lactis, ut scutella levet quod cocleare solet. |
| 19 | b Item ad eundem Currit ovis repetens a te sua pascua, pastor: qui cibus esse soles, da mihi panis opem. |
| 20 | c De pictura vitis in mensa eius dictum Vitibus intextis ales sub palmite vernat et leviter pictas carpit ab ore dapes. |
| 21 | multiplices epulas meruit conviva tenere: aspicit hinc uvas, inde Falerna bibit. |
| 22 | d De piscibus in mensa eius Retia vestra, pater, oneroso pisce redundant. |
| 23 | apparet Petri vos meruisse vices. |