| 1 | De Nicetio episcopo Treverensi Splendor, apex fidei, venerabile mente Niceti, totius orbis amor pontificumque caput, summus apostolico praecellens pastor ovili auxisti meritis quidquid honoris habes. |
| 2 | divino insistens operi terrena relinquis: cui moritur mundus, non moriture manes. |
| 3 | vita brevis cunctis, sed non brevis illa beatis: cum bona non pereant, iure perennis eris. |
| 4 | dum tibi restrictus maneas et largus egenis, quod facis in minimis te dare crede deo. |
| 5 | captivus quicumque redit sua limina cernens, ille lares patrios, tu capis inde polos. |
| 6 | hic habet exul opem, ieiunans invenit escas, qui venit esuriens hinc satiatus abit. |
| 7 | tristibus inponis curas purgando querellas, et sanat cunctos una medella viros. |
| 8 | pauperis hinc lacrimas desiccas gaudia praestans: qui prius ingemuit, vota salutis habet, te pascente greges numquam lupus abripit agnos: sunt bene securi quos tua caula tegit. |
| 9 | templa vetusta dei revocasti in culmine prisco et floret senior te reparante domus. |
| 10 | hic populis longos tribuas pia vota per annos et maneas pastor, ne lacerentur oves. |