| 1 | De sanctis Agaunensibus Turbine sub mundi cum persequebantur iniqui Christicolasque daret saeva procella neci, frigore depulso succendens corda peregit rupibus in gelidis fervida bella fides; quo, pie Maurici, ductor legionis opimae traxisti fortes subdere colla viros, quos positis gladiis armasti dogmate Pauli nomine pro Christi dulcius esse mori. |
| 2 | pectore belligero poterant qui vincere ferro invitant iugulis vulnera cara suis; hortantes se clade sua sic ire sub astra alter in alterius caede natavit heros. |
| 3 | adiuvit rapidas Rhodani fons sanguinis undas. |
| 4 | tinxit et Alpinas ira cruenta nives. |
| 5 | tali fine polos felix exercitus intrans iunctus apostolicis plaudit honore choris; cingitur angelico virtus trabeata senatu : mors fuit unde prius, lux fovet inde viros. |
| 6 | ecce, triumphantum ductor fortissime, tecum quattuor hic procerum pignora sancta iacent; sub luteo tumulo latitat caeleste talentum divitiasque dei vilis arena tegit, qui faciunt sacrum paradisi crescere censum heredes domini luce perenne dati. |
| 7 | sidereo chorus iste throno cum carne locandus, cum veniet iudex arbiter orbis, erit. |
| 8 | sic pia turba simul, festinans cernere Christum, ut caelos peteret, de nece fecit iter. |
| 9 | Fortunatus enim per fulgida dona tonantis, ne tenebris crucier, quaeso feratis opem. |