| 1 | De Launebode qui aedificavit templum S. Saturnini Laudibus humanis reliquorum corda resultent, at mihi de iustis commemorare vacet. |
| 2 | nam pietatis opus, victores texere libris, admonet ingenium res ratione duplex: una quod est habilem de magnis magna fateri: nam bona qui reticet criminis auctor erit. |
| 3 | altera causa monet, quoniam succensus amore et meliora cupit qui sua facta legit. |
| 4 | Saturninus enim martyr venerabilis orbi, nec latet egregii palma beata viri. |
| 5 | qui cum Romana properasset ab urbe Tolosam et pia Christicoli semina ferret agri, tunc vesana cohors domini conprendit amicum instituitque pii membra terenda trahi. |
| 6 | inplicitus tauri pede posteriore pependit, tractus in oblicum dilaceratus obit. |
| 7 | hac ope de terris animam transmisit Olympo; o felix cuius funere mors moritur! sed locus ille quidem, quo sanctus vincula sumpsit, nullius templi fultus honore fuit. |
| 8 | Launebodis enim post saecula longa. |
| 9 | ducatum dum gerit, instruxit culmina sancta loci. |
| 10 | quod nullus veniens Romana gente fabrivit, hoc vir barbarica prole peregit opus coniuge cum propria Berethrude, clara decore pectore quae blando clarior ipsa nitet, cui genus egregium fulget de stirpe potentum: addidit ornatum vir venerando deum; quae manibus propriis alimonia digna ministrat: pauperibus tribuens se satiare cupit. |
| 11 | indefessa spem Christi per templa requirit, iugiter excurrens ad pietatis opus; nudos veste tegit, sitienti pocula profert: se magis aeterno femina fonte replet. |
| 12 | proficit hoc etiam, quidquid gerit illa, marito, anxia pro cuius vota salute facit, dux meritis in gente sua qui pollet opimis, celsus ubique micans nobilitatis ope. |
| 13 | sed quamvis altum teneat de stirpe cacumen, moribus ipse suos amplificavit avos. |
| 14 | ergo pari voto maneant in saecula iuncti et micet ambobus consolidatus amor. |