| 1 | De basilica domni Dionysi Qui cupis egregii structorem noscere templi, tam pia non patiar vota latere tibi. |
| 2 | longius hinc olim sacra cum delubra fuissent et plebs ob spatium saepe timeret iter, exiguam dederat hic praesul Amelius arcem, Christicolam populum nec capiente loco : quo vitae claudente diem dehinc prole graduque venit ad heredem hoc opus atque locus, fundavitque piam hanc papa Leontius aulam. |
| 3 | obtulit et domino splendida dona suo. |
| 4 | quam venerandus habet propriam Dionysius aedem, nomine sub cuius sanctificata nitet; qui fervente fide, Christi solidatus amore, vertice subposito colla secanda dedit. |
| 5 | membrorum contemptor erat cupiendo coronam. |
| 6 | vile putans quicquid ferret amore dei. |
| 7 | ut moritura caro donum inmortale pararet, vulnera dilexit, sed caritura nece; hostili occurrens gladio se misit Olympo: unde mori voluit, vota salutis habet, nec angusta prius subtraxit fana sacerdos, haec nisi perficeret quae modo culta placent. |
| 8 | adsidue in prisco peragens cerimonia templo, donec rite sequens consolidasset opus. |