| 1 | De basilica S. Vincenti ultra Garonnam Tempore vita brevis meritis fit longior almis angustosque dies tendit honore fides. |
| 2 | post finem sine fine manet mens dedita Christo. |
| 3 | linquens turbam hominum stat sociata deo. |
| 4 | hac ope suffultus Vincentius extat in aevum, gloria martyrii cuius opima viret, vertice succiso rapuit qui ex morte triumphum et nova de terris proles ad astra volat. |
| 5 | credidit unde necem, sancto dedit hostis honorem, percussorque magis morte perenne iacet: vicerat ille miser, hunc si iugulare nequisset: nam abstulit unde caput. |
| 6 | contulit inde polum. |
| 7 | huius amore novo pia vota Leontius explens quo sacra membra iacent, stagnea tecta dedit. |
| 8 | et licet eniteat meritis venerabile templum, attamen ornatum praebuit iste suum. |
| 9 | praemia succedant operanti longa salutis, huius ut obsequiis culmina sancta micent. |