| 1 | Versus de templo domni Andreae quod aedificavit Vitalis episcopus Ravennensis Quisquis ad haec sancti concurris limina templi, si venias supplex, hic prece sumis opem. |
| 2 | quam sacer antistes Vitalis condidit arcem. |
| 3 | culmine quae celso est tempore ducta brevi: fundavit, struxit, dotavit, deinde dicavit et meruit templi solvere vota sui. |
| 4 | quo veneranda pii requiescunt viscera Petri. |
| 5 | qui meruit solus clave ligare polos; Paulus apostolica simul hac retinetur in aula, seductor quondam qui modo doctor ovat: haue sacer Andreas propriam sibi vindicat arcem et cum fratre pio participata regit; haec sua tecta replet Laurentius igne sereno, cui pia flamma dedit luce perenne diem; Vitali domus ista placet, qui vivus harenis defossus meruit perdere mortis iter: sunt loca Martini qui texit veste tonantem: ne magis algeret, se spoliare dedit; ecce Vigili arx est quem rustica turba peremit: unde mori voluit, mors magis ipsa fugit; incolit haec pariter Marturius atque Sisennus, quos genus atque fides et tenet una salus; sanctus Alexander felixque Cicilia pollent, quos meritis omnes una corona manet. |
| 6 | haec bonus antistes Vitale urguente Iohannes condidit egregio viscera sancta loco. |
| 7 | o nimium felix, aeternum in lumen iture, cuius vita suo proficit ista deo! |