| 1 | Ad Vitalem episcopum Ravennensem Antistes domini, meritis in saecula vivens, gaudia qui Christi de grege pastor habes: cum te Vitalem voluit vocitare vetustas, noverat aeternum te meruisse diem; dignus apostolica praefulgens mente sacerdos, qui sacer Andreae tam pia templa locas. |
| 2 | quam bene pro meritis domini consedit in aula, per quem digna deo est aedificata domus! sumpsisti a domino culmen cui culmina condis: qui tibi digna dedit reddis honore vicem. |
| 3 | emicat aula potens, solido perfecta metallo, quo sine nocte manet continuata dies, invitat locus ipse deum sub luce perenni, gressibus ut placidis intret amando lares. |
| 4 | qui loca das populis. |
| 5 | dominum quo semper adorent, ut capiant veniam te facis esse viam. |
| 6 | gratia mens animus bonitas dilectio plebis et gradus et pietas te dedit esse patrem. |
| 7 | prosperitas se vestra probat, quae gaudia supplens intulit egregios ad tua vota viros. |
| 8 | dux nitet hinc armis. |
| 9 | praefectus legibus illinc: venerunt per quos crescere festa solent. |
| 10 | ne tibi desit honor, populum deus auxit opimum, qui vidit sensum hoc voluisse tuum. |
| 11 | mysterium fidei conplevit vota petenti: felix cui dominus quae cupis ipsa vehit! plurima divino celebres sollemnia dono atque dei florens templa locando colas. |