monumenta.ch > Thomas de Aquino > ST III 82.3 > ST III 66.2 > ST III 80.3 > ST III 79.3 > 1 > ST I 83.2 > > ST III 25.2 > ST III 2.11 > ST I 54.2 > ST I 85.3 > ST III 13.2 > ST III 87.3 > ST I 89.2 > ST I 63.2 > ST II-II 125.2 > ST III 58.2 > ST III 71.3 > ST III 17.2 > ST III 2.12 > ST III 73.3 > ST III 39.2 > ST III 81.2 > ST III 76.5 > ST I 75.2 > ST III 62.2 > ST III 72.11 > ST III 65.2 > ST III 12.2 > ST III 85.5 > ST III 32.3 > ST III 53.2 > ST I 49.2 > ST III 72.12 > ST I 93.2 > ST I 43.2 > ST III 2.10 > ST III 11.2 > ST III 19.2 > ST III 70.2 > ST III 47.2 > ST III 31.2 > ST III 88.2 > ST I 52.2 > ST I 90.2 > ST III 77.3 > ST III 10.2 > ST III 72.10 > ST I 86.2 > ST III 24.2 > ST I 92.2 > ST I 79.13 > ST III 34.2 > ST I 55.2 > ST I 99.2 > ST III 28.2 > 13 > ST I 79.11 > ST III 44.2 > ST I 37.2 > ST III 2.2 > ST III 35.2 > ST III 38.2 > ST III 59.2 > ST I 29.2 > 11 > ST I 45.2 > ST III 74.2 > ST I 79.12 > ST III 40.2 > ST III 76.3 > ST III 14.2 > ST III 85.3 > 12 > ST III 83.2 > ST III 72.2 > ST III 54.2 > ST I 60.2 > ST III 63.2 > ST III 89.2 > ST I-II 114.7 > ST I 61.2 > ST I 36.2 > ST II-II 188.7 > ST III 75.2 > ST II-II 180.7 > ST I 79.10 > ST I 21.2 > ST I 41.2 > 10 > ST II-II 141.7 > 1 > ST I 20.2 > ST I 97.2 > ST III 49.2 > ST II-II 184.7 > ST I 46.2 > ST III 43.2 > ST II-II 118.1 > ST I 68.2 > ST I 84.2 > ST I 33.2 > ST II-II 118.pr > ST III 90.2 > ST III 52.2 > 6 > ST II-II 186.7 > ST I 82.2 > ST III 68.11 > ST III 46.11 > ST II-II 118.6 > ST II-II > 2 > ST I 79.2 > ST I 80.2 > ST III 86.2 > ST I 87.2 > ST III 68.12 > ST III 46.12 > ST III 55.2 > ST I 73.2 > ST III 37.2 > ST III 80.11 > ST III 29.2 > ST I-II > ST III 45.2 > 7 > ST I 32.2 > ST III 80.12 > ST III 68.10 > ST III 46.10 > ST III 60.2 > ST III 84.10 > 8 > 9 > ST III 61.2 > ST III 36.2 > ST I 77.2 > ST III 82.10 > ST III 21.2 > ST II-II 118.8 > ST III 41.2 > ST III 80.10 > ST III 20.2 > 1 > 4 > ST III 46.2 > ST III 68.2 > ST III 84.2 > ST II-II 118.4 > ST III 33.2 > ST II-II 173.1 > 6 > ST III 48.2
ST III 48, Articulus 1 <<<     >>> Articulus 3

, Articulus 2

arg	Ad secundum sic proceditur. Videtur quod passio Christi non causaverit nostram salutem per modum satisfactionis. Eiusdem enim videtur esse satisfacere cuius est peccare, sicut patet in aliis poenitentiae partibus; eiusdem enim est conteri et confiteri cuius est peccare. Sed Christus non peccavit, secundum illud I Pet. II, 'qui peccatum non fecit'. Ergo ipse non satisfecit propria passione.
a2	Praeterea, nulli satisfit per maiorem offensam. Sed maxima offensa fuit perpetrata in Christi passione, quia gravissime peccaverunt qui eum occiderunt, ut supra dictum est. Ergo videtur quod per passionem Christi non potuit Deo satisfieri.
a3	Praeterea, satisfactio importat aequalitatem quandam ad culpam, cum sit actus iustitiae. Sed passio Christi non videtur esse aequalis omnibus peccatis humani generis, quia Christus non est passus secundum divinitatem, sed secundum carnem, secundum illud I Pet. IV, Christo igitur passo in carne; anima autem, in qua est peccatum, potior est quam caro. Non ergo Christus sua passione satisfecit pro peccatis nostris.
sc	Sed contra est quod ex persona eius dicitur in Psalmo, 'quae non rapui, tunc exsolvebam'. Non autem exsolvit qui perfecte non satisfecit. Ergo videtur quod Christus patiendo satisfecerit perfecte pro peccatis nostris.
co	Respondeo dicendum quod ille proprie satisfacit pro offensa qui exhibet offenso id quod aeque vel magis diligit quam oderit offensam. Christus autem, ex caritate et obedientia patiendo, maius aliquid Deo exhibuit quam exigeret recompensatio totius offensae humani generis. Primo quidem, propter magnitudinem caritatis ex qua patiebatur. Secundo, propter dignitatem vitae suae, quam pro satisfactione ponebat, quae erat vita Dei et hominis. Tertio, propter generalitatem passionis et magnitudinem doloris assumpti, ut supra dictum est. Et ideo passio Christi non solum sufficiens, sed etiam superabundans satisfactio fuit pro peccatis humani generis, secundum illud I Ioan. II, 'ipse est propitiatio pro peccatis nostris, non pro nostris autem tantum, sed etiam pro totius mundi'.
ad1	Ad primum ergo dicendum quod caput et membra sunt quasi una persona mystica. Et ideo satisfactio Christi ad omnes fideles pertinet sicut ad sua membra. Inquantum etiam duo homines sunt unum in caritate, unus pro alio satisfacere potest, ut infra patebit. Non autem est similis ratio de confessione et contritione, quia satisfactio consistit in actu exteriori, ad quem assumi possunt instrumenta; inter quae computantur etiam amici.
ad2	Ad secundum dicendum quod maior fuit caritas Christi patientis quam malitia crucifigentium. Et ideo plus potuit Christus satisfacere sua passione quam crucifixores offendere occidendo, in tantum quod passio Christi sufficiens fuit, et superabundans, ad satisfaciendum pro peccatis crucifigentium ipsum.
ad3	Ad tertium dicendum quod dignitas carnis Christi non est aestimanda solum secundum carnis naturam, sed secundum personam assumentem, inquantum scilicet erat caro Dei, ex quo habebat dignitatem infinitam.

Thomas de Aquino HOME