monumenta.ch > Thomas de Aquino > ST II-II 2.2 > ST II-II 28.2 > ST III 81.4 > ST III 74.6 > ST III 39.4 > ST III 69.5 > ST III 63.pr > ST III 89.pr > ST III 57.5 > ST II-II 34.2 > 3 > ST III 59.6 > ST III 54.pr > ST III 38.6 > ST III 2.6 > ST II-II 89.10 > ST III 35.6 > ST II-II 24.2 > ST III 58.4 > ST III 83.pr > ST III 72.pr > ST III 63.1 > ST III 89.1 > ST III 54.1 > ST III 14.pr > ST II-II 125.4 > ST III 83.1 > ST III 13.4 > ST II-II 83.10 > ST III 72.1 > ST II-II 94.2 > ST III 14.1 > ST III 40.pr > ST III 74.pr > ST III 25.4 > ST III 39.8 > ST II-II 10.2 > ST III 18.3 > ST III 50.3 > ST III 59.pr > ST III 74.1 > ST III 66.4 > ST III 38.pr > ST III 40.1 > ST III 2.pr
>>> ST III 2, Articulus 1

, Prooemium

1 Deinde considerandum est de modo unionis verbi incarnati. Et primo quantum ad ipsam unionem; secundo, quantum ad personam assumentem; tertio, quantum ad naturam assumptam. Circa primum quaeruntur duodecim. Primo, utrum unio verbi incarnati sit facta in natura. Secundo, utrum sit facta in persona. Tertio, utrum sit facta in supposito vel hypostasi. Quarto, utrum persona vel hypostasis Christi post incarnationem sit composita. Quinto, utrum sit facta aliqua unio animae et corporis in Christo. Sexto, utrum natura humana fuerit unita verbo accidentaliter. Septimo, utrum ipsa unio sit aliquid creatum. Octavo, utrum sit idem quod assumptio. Nono, utrum sit maxima unionum. Decimo, utrum unio duarum naturarum in Christo fuerit facta per gratiam. Undecimo, utrum eam aliqua merita praecesserint. Duodecimo, utrum aliqua gratia fuerit homini Christo naturalis.
Thomas de Aquino HOME