Quaestiones de quolibet, II, 6, Articulus 2
|
| 1 | Utrum peccatum sit praedicatori habere oculum ad rem temporalem |
|
|
| 2 | Ad secundum sic procedebatur: videtur quod peccatum sit praedicatori habere oculum ad temporalia. |
|
| arg | Dicitur enim Luc., XII, 31: 'quaerite primo regnum Dei': Glossa, 'id est bona aeterna; et haec omnia adiicientur vobis': Glossa, 'etiam non quaerentibus'. Ergo non licet praedicatori habere oculum ad terrena. |
| sc | Sed contra, est quod dicitur I ad Corinth., cap. IX, 10: 'debet qui arat, in spe arare'; Glossa: 'stipendiorum temporalium'. Ergo licet praedicatori, de quo ibi loquitur, habere oculum ad terrena. |
| co | Respondeo. Dicendum, quod habere oculum ad terrena contingit dupliciter. Uno modo sicut ad mercedem vel praemium; et sic praedicatori non licet habere oculum ad terrena, quia sic faceret Evangelium venale. Alio modo sicut ad stipendia pro necessitate sustentationis vitae; et sic licet habere praedicatori oculum ad terrena; unde I ad Tim. cap. V, super illud, 'qui bene praesunt presbyteri', etc. dicit Glossa Augustini: 'necessitatis est accipere unde vivitur, caritatis est praebere; non tamen venale est Evangelium pro his. Si enim sic vendunt, magnam rem vili vendunt. Accipiant ergo sustentationem necessitatis a populo, mercedem dispensationis a domino'. |
| ad1 | Et per hoc patet responsio ad obiecta. |