Terentius, Phormio, 5, Scaena VI. Phormio Antipho
| 1 | PH. Argentum accepi, tradidi lenoni, abduxi mulierem, |
| 2 | curavi propria ut Phaedria poteretur; nam emissast manu. |
| 3 | nunc una mihi res etiam restat quae est conficiunda, otium |
| 4 | ab senibus ad potandum ut habeam; nam aliquot hos sumam dies. |
| 5 | AN. sed Phormiost. quid ais? PH. quid? AN. quidnam nunc facturust Phaedria? |
| 6 | quo pacto satietatem amoris ait se velle absumere? |
| 7 | PH. vicissim partis tuas acturus est. AN. quas? PH. ut fugitet patrem. |
| 8 | te suas rogavit rursum ut ageres, causam ut pro se diceres; |
| 9 | nam potaturus est apud me. ego me ire senibus Sunium |
| 10 | dicam ad mercatum, ancillulam emptum dudum quam dixit Geta: |
| 11 | ne quom hic non videant me conficere credant argentum suom. |
| 12 | sed ostium concrepuit abs te. AN. vide quis egreditur. PH. Getast. |