Terentius, Phormio, 2, Scaena III. Demipho Hegio Cratinus Crito Phormio Geta
| 1 | DE. Enumquam quoiquam contumeliosius |
| 2 | audisti' factam iniuriam quam haec est mihi? |
| 3 | adeste quaeso. GE. iratus est. PH. quin tu hoc age: |
| 4 | iam ego hunc agitabo. pro deum inmortalium, |
| 5 | negat Phanium esse hanc sibi cognatam Demipho? |
| 6 | hanc Demipho negat esse cognatam? GE. negat. |
| 7 | PH. neque eius patrem se scire qui fuerit? GE. negat. |
| 8 | DE. ipsum esse opinor de quo agebam: sequimini. |
| 9 | PH. nec Stilponem ipsum scire qui fuerit? GE. negat. |
| 10 | PH. quia egens relictast misera, ignoratur parens, |
| 11 | neglegitur ipsa: vide avaritia quid facit. |
| 12 | GE. si erum insimulabi' malitiae male audies. |
| 13 | DE. o audaciam! etiam me ultro accusatum advenit? |
| 14 | PH. nam iam adulescenti nil est quod suscenseam, |
| 15 | si illum minu' norat; quippe homo iam grandior, |
| 16 | pauper, quoi opera vita erat, ruri fere |
| 17 | se continebat; ibi agrum de nostro patre |
| 18 | colendum habebat. saepe interea mihi senex |
| 19 | narrabat se hunc neglegere cognatum suom: |
| 20 | at quem virum! quem ego viderim in vita optumum. |
| 21 | GE. videas te atque illum ut narras! PH. in' malam crucem? |
| 22 | nam ni ita eum existumassem, numquam tam gravis |
| 23 | ob hanc inimicitias caperem in vostram familiam, |
| 24 | quam is aspernatur nunc tam inliberaliter. |
| 25 | GE. pergin ero absenti male loqui, inpurissime? |
| 26 | PH. dignum autem hoc illost. GE. ain tandem, carcer? DE. Geta. |
| 27 | GE. bonorum extortor, legum contortor! DE. Geta. |
| 28 | PH. responde. GE. quis homost? ehem. DE. tace. GE. absenti tibi |
| 29 | te indignas seque dignas contumelias |
| 30 | numquam cessavit dicere hodie. DE. desine. |
| 31 | adulescens, primum abs te hoc bona venia peto, |
| 32 | si tibi placere potis est, mi ut respondeas: |
| 33 | quem amicum tuom ais fuisse istum, explana mihi, |
| 34 | et qui cognatum me sibi esse diceret. |
| 35 | PH. proinde expiscare quasi non nosses. DE. nossem? PH. ita. |
| 36 | DE. ego me nego: tu qui ais redige in memoriam. |
| 37 | PH. eho tu, sobrinum tuom non noras? DE. enicas. |
| 38 | dic nomen. PH. nomen? maxume. DE. quid nunc taces? |
| 39 | PH. perii hercle, nomen perdidi. DE. [hem] quid ais? PH. (Geta, |
| 40 | si meministi id quod olim dictumst, subice.) hem |
| 41 | non dico: quasi non nosses, temptatum advenis. |
| 42 | DE. ego autem tempto? GE. (Stilpo.) PH. atque adeo quid mea? |
| 43 | Stilpost. DE. quem dixti? PH. Stilponem inquam noveras. |
| 44 | DE. neque ego illum noram nec mihi cognatus fuit |
| 45 | quisquam istoc nomine. PH. itane? non te horum pudet? |
| 46 | at si talentum rem reliquisset decem, |
| 47 | DE. di tibi malefaciant! PH. primus esses memoriter |
| 48 | progeniem vostram usque ab avo atque atavo proferens. |
| 49 | DE. ita ut dicis. ego tum quom advenissem qui mihi |
| 50 | cognata ea esset dicerem: itidem tu face. |
| 51 | cedo qui est cognata? GE. eu noster, recte. heus tu, cave. |
| 52 | PH. dilucide expedivi quibu' me oportuit |
| 53 | iudicibu': tum id si falsum fuerat, filius |
| 54 | quor non refellit? DE. filium narras mihi? |
| 55 | quoius de stultitia dici ut dignumst non potest. |
| 56 | PH. at tu qui sapiens es magistratus adi |
| 57 | iudicium de eadem causa iterum ut reddant tibi, |
| 58 | quandoquidem solu' regnas et soli licet |
| 59 | hic de eadem causa bis iudicium adipiscier. |
| 60 | DE. etsi mihi facta iniuriast, verum tamen |
| 61 | potius quam litis secter aut quam te audiam, |
| 62 | itidem ut cognata si sit, id quod lex iubet |
| 63 | dotis dare, abduce hanc, minas quinque accipe. |
| 64 | PH. hahahae, homo suavi'. DE. quid est? num iniquom postulo? |
| 65 | an ne hoc quidem ego adipiscar quod ius publicumst? |
| 66 | PH. itan tandem, quaeso, itidem ut meretricem ubi abusu' sis, |
| 67 | mercedem dare lex iubet ei atque amittere? |
| 68 | an, ut nequid turpe civis in se admitteret |
| 69 | propter egestatem, proxumo iussast dari, |
| 70 | ut cum uno aetatem degeret? quod tu vetas. |
| 71 | DE. ita, proxumo quidem; at nos unde? aut quam ob rem? PH. ohe |
| 72 | 'actum' aiunt 'ne agas'. DE. non agam? immo haud desinam |
| 73 | donec perfecero hoc. PH. ineptis. DE. sine modo. |
| 74 | PH. postremo tecum nil rei nobis, Demipho, est: |
| 75 | tuos est damnatu' gnatu', non tu; nam tua |
| 76 | praeterierat iam ducendi aetas. DE. omnia haec |
| 77 | illum putato quae ego nunc dico dicere; |
| 78 | aut quidem cum uxore hac ipsum prohibebo domo. |
| 79 | GE. (iratus est.) PH. tu te idem melius feceris. |
| 80 | DE. itan es paratu' facere me advorsum omnia, |
| 81 | infelix? PH. (metuit hic nos, tam etsi sedulo |
| 82 | dissimulat.) GE. (bene habent tibi principia.) PH. quin quod est |
| 83 | ferundum fers? tuis dignum factis feceris, |
| 84 | ut amici inter nos simus? DE. egon tuam expetam |
| 85 | amicitiam? aut te visum aut auditum velim? |
| 86 | PH. si concordabi' cum illa, habebi' quae tuam |
| 87 | senectutem oblectet: respice aetatem tuam. |
| 88 | DE. te oblectet, tibi habe. PH. minue vero iram. DE. hoc age: |
| 89 | sati' iam verborumst: nisi tu properas mulierem |
| 90 | abducere, ego illam eiciam. dixi, Phormio. |
| 91 | PH. si tu illam attigeri' secu' quam dignumst liberam |
| 92 | dicam tibi inpingam grandem. dixi, Demipho. |
| 93 | siquid opu' fuerit, heus, domo me. GE. intellego. |