Terentius, Hecyra, 5, Scaena IV. Pamphilus Parmeno Bacchis
| 1 | PAM. Vide, mi Parmeno, etiam sodes ut mi haec certa et clara attuleris, |
| 2 | ne me in breve conicias tempu' gaudio hoc falso frui. |
| 3 | PAR. visumst. PAM. certen? PAR. certe. PAM. deu' sum si hoc itast. PAR. verum reperies. |
| 4 | PAM. manedum sodes: timeo ne aliud credam atque aliud nunties. |
| 5 | PAR. maneo. PAM. sic te dix[iss]e opinor, invenisse Myrrinam |
| 6 | Bacchidem anulum suom habere. PAR. factum. PAM. eum quem olim ei dedi: |
| 7 | eaque hoc te mihi nuntiare iussit. itanest factum? PAR. ita, inquam. |
| 8 | PAM. quis me est fortunatior venustati'que adeo plenior? |
| 9 | egon pro hoc te nuntio qui donem? qui? qui? nescio. |
| 10 | PAR. at ego scio. PAM. quid? PAR. nihilo enim; |
| 11 | nam neque in nuntio neque in me ipso tibi boni quid sit scio. |
| 12 | PAM. egon qui ab Orco mortuom me reducem in lucem feceris |
| 13 | sinam sine munere a me abire? ah nimium me ignavom putas. |
| 14 | sed Bacchidem eccam video stare ante ostium: |
| 15 | me exspectat credo: adibo. BA. salve, Pamphile. |
| 16 | PAM. o Bacchis, o mea Bacchi', servatrix mea! |
| 17 | BA. bene factum et volup est. PAM. factis ut credam facis; |
| 18 | antiquamque adeo tuam venustatem obtines |
| 19 | ut voluptati obitu' sermo adventu' tuo', quoquomque adveneris, |
| 20 | semper siet. BA. at tu ecastor morem antiquom atque ingenium obtines |
| 21 | ut unus hominum homo te vivat numquam quisquam blandior. |
| 22 | PAM. hahahae, tun mihi istuc? BA. recte amasti, Pamphile, uxorem tuam; |
| 23 | nam numquam ante hunc diem meis oculis eam, quod nossem, videram: |
| 24 | perliberali' visast. PAM. dic verum. BA. ita me di ament, Pamphile. |
| 25 | PAM. dic mi, harunc rerum numquid dixti iam patri? BA. nil. PAM. neque opus est |
| 26 | adeo muttito. placet non fieri hoc itidem ut in comoediis |
| 27 | omnia omnes ubi resciscunt. hic quos par fuerat resciscere |
| 28 | sciunt; quos non autem aequomst scire neque resciscent neque scient. |
| 29 | BA. immo etiam qui hoc occultari facilius credas dabo. |
| 30 | Myrrina ita Phidippo dixit iureiurando meo |
| 31 | se fidem habuisse et propterea te sibi purgatum. PAM. optumest: |
| 32 | speroque hanc rem esse eventuram nobis ex sententia. - |
| 33 | PAR. ere, licetne scire ex te hodie, quid sit quod feci boni? |
| 34 | aut quid istuc est quod vos agiti'? PAM. non licet. PAR. tamen suspicor: |
| 35 | ego hunc ab Orco mortuom quo pacto . . ! PAM. nescis, Parmeno, |
| 36 | quantum hodie profueris mihi et ex quanta aerumna extraxeris. |
| 37 | PAR. immo vero scio, neque [hoc] inprudens feci. PAM. ego istuc sati' scio. PAR. an |
| 38 | temere quicquam Parmeno praetereat quod facto usu' sit? |
| 39 | PAM. sequere me intro, Parmeno. PAR. sequor. equidem plus hodie boni |
| 40 | feci inprudens quam sciens ante hunc diem umquam. CANTOR. plaudite! |